Johanna ter Steege

Dat gevoel van verwondering…

Ik was 13 jaar en voor het eerst in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum. Het was een stralende dag en de beeldentuin leek mij oneindig groot.

Al wandelend kwamen we terecht bij de Jardin d'émail van Jean Dubuffet en dat kunstwerk maakte op mij een onuitwisbare indruk.

Het begon met het spannende deurtje, waarna je fysiek en mentaal in een andere wereld terecht kwam. Het zonovergoten, spierwitte landschap met zijn zwarte lijnen en vreemde uitstulpingen waarin je mocht lopen, rennen, zitten of liggen… Ik had het gevoel dat ik in een onbekend, nieuw land was aangekomen. Het was kunst waar je mee mocht spelen, waarin je kon fantaseren. Het leek alsof het speciaal voor mij was gemaakt. Een landschap in een landschap, mijn landschap.

 

Die allereerste keer in het Kröller-Müller Museum zal ik nooit vergeten. Misschien heeft dat gevoel van verwondering en blijheid er wel voor gezorgd dat ik later zelf de kunstwereld in ging en actrice werd. Dat gevoel, die natuurlijke kennismaking met kunst, gun ik alle kinderen. Alle volwassenen ook, want daar is het museum juist zo goed in: het vindt voor veel verschillende groepen de goede toon, de beste manier om hen van kunst te laten genieten. Gelukkig kan het Helene Kröller-Müller Fonds het museum helpen om dat te blijven doen, ook voor de bezoekers van de toekomst. Als één van de initiatiefnemers van het Fonds ben ik u heel dankbaar wanneer u besluit bij te dragen. Zodat mede dankzij u bijvoorbeeld in de Jardin d’émail kinderen ook straks weer hun eigen, glanzende fantasielandschap vinden.

Johanna ter Steege

Initiatiefneemster Helene Kröller-Müller Fonds